Najtrudniejsze języki świata: ranking i ile trwa nauka

FSI dzieli języki na grupy według szacowanej liczby godzin zajęć. Ważne zastrzeżenie: chodzi o naukę stacjonarną, w małych grupach, z lektorami native speakerami, a celem jest poziom zawodowy odpowiadający mniej więcej wysokiemu B2 lub niskiemu C1. To nie jest liczba godzin potrzebna do swobodnej rozmowy na wakacjach.

Grupa | Przykładowe języki | Szacowany czas nauki Najłatwiejsze dla anglojęzycznych | hiszpański, francuski, włoski, portugalski, szwedzki | 600 do 750 godzin Nieco trudniejsze | niemiecki, indonezyjski, suahili | około 900 godzin Trudne | polski, rosyjski, węgierski, fiński, grecki, hindi, turecki | około 1100 godzin Wyjątkowo trudne | arabski, chiński mandaryński, japoński, koreański, kantoński | około 2200 godzin

Na arabski trzeba więc mniej więcej trzy i pół raza więcej godzin niż na hiszpański. To skala różnicy, o której warto wiedzieć, zanim zaczniesz.

Te pięć języków jest często wymienianych jako trudne dla osób anglojęzycznych, a arabski i mandaryński zaliczają się do najtrudniejszej kategorii FSI.

Trudność w nauce języka mandaryńskiego polega na znakach pisanych, których trzeba się uczyć pojedynczo, a nie na podstawie wymowy, oraz na czterech tonach, które trzeba precyzyjnie wymawiać, choć gramatyka jest znana z prostoty - nie ma w niej rodzajów gramatycznych, liczby mnogiej ani koniugacji czasowników.

Arabski ma alfabet składający się z 28 liter, pisany od prawej do lewej, a ponieważ litery zmieniają kształt w zależności od pozycji w słowie, ten sam rdzeń może wyglądać zupełnie inaczej na piśmie; jest to jeden z sześciu oficjalnych języków ONZ. Węgierski należy do rodziny języków uralskich, podobnie jak fiński i estoński, a znaczenie słów buduje się za pomocą licznych przyrostków.

Rosyjski, który rozwinął się dzięki alfabetowi cyrylickiemu stworzonemu w IX wieku przez uczniów bizantyjskich misjonarzy Cyryla i Metodego, jest jednym z najchętniej wybieranych języków do nauki, mimo że nie jest łatwy.

Dlaczego dla Polaka ten ranking wygląda inaczej

Cała skala FSI opisuje drogę od angielskiego. Jeśli Twoim pierwszym językiem jest polski, część tej mapy przestaje obowiązywać.

Języki słowiańskie stają się skrótem. Czeski, słowacki, ukraiński czy rosyjski dzielą z polskim system przypadków, aspekt czasownika i tysiące pokrewnych słów. Cyrylicy nauczysz się w kilka dni, a sześć przypadków rosyjskiego nie robi wrażenia, kiedy na co dzień używasz siedmiu.

Trudne pozostaje to, co naprawdę odległe. Tony, pismo nieoparte na alfabecie, rozdźwięk między arabskim literackim a dialektami, aglutynacja węgierskiego czy fińskiego. Tu Polak i Amerykanin startują z podobnego miejsca.

Coś jednak Polak ma trudniejsze. Rodzajniki. Angielskie a i the, niemieckie der, die, das, francuskie le i la to kategoria, której polszczyzna po prostu nie zna, i która potrafi uwierać latami.

A czy polski to najtrudniejszy język świata? Żadne poważne zestawienie tego nie potwierdza. Polski trafia do grupy trudnej, ale nie do najtrudniejszej: arabski, chiński, japoński i koreański wymagają dwa razy więcej godzin. Reputacja polszczyzny bierze się ze zbitek spółgłoskowych i siedmiu przypadków, nie z twardych danych. Po drugiej stronie skali też jest ciekawie: zobacz, które języki uchodzą za najłatwiejsze.

Znajomość innego języka już sama w sobie pomaga, bo twój mózg jest przygotowany do rozpoznawania wzorców. Poza tym stała motywacja liczy się bardziej niż sam talent: konsekwentna codzienna praktyka wygrywa z okazjonalnym wkuwaniem. A nic tak nie przyspiesza nauki trudnego języka jak zanurzenie się w nim - mieszkanie tam, gdzie się nim mówi, słuchanie go przez cały dzień i bycie delikatnie zmuszanym do używania go. Właśnie to zapewnia wyjazd studyjny za granicę.

To, które języki są najtrudniejsze do nauczenia, zależy od twojego języka ojczystego, ale dla osób mówiących po angielsku FSI umieszcza arabski, chiński mandaryński, japoński i koreański w najtrudniejszej kategorii, wymagającej około 2200 godzin nauki, a tuż za nimi plasują się węgierski, polski i rosyjski. Trudność wynika z nieznanych alfabetów, tonów, skomplikowanych dźwięków i złożonej gramatyki.

Żadnego z nich jednak nie da się nie opanować: przy odrobinie motywacji i pełnym zanurzeniu się w języku każdy z nich jest w zasięgu ręki, a kurs językowy za granicą z SPRACHCAFFE to najszybszy sposób, by to osiągnąć.