W tym przewodniku od SPRACHCAFFE dowiesz się, co oznacza każdy z tych czasowników, znajdziesz pełną koniugację czasowników „être” i „avoir” w czasach prostych, najprzydatniejsze wyrażenia z „avoir” oraz zasady wyboru czasownika pomocniczego – „être” czy „avoir”. A jeśli chcesz poćwiczyć język w miejscu, gdzie mówi się nim na co dzień, nasze kursy francuskiego w Nicei – zarówno dla młodzieży w wieku od 13 do 21 lat, jak i dla dorosłych – to idealny kolejny krok.
Francuskie czasowniki „être” i „avoir”
Être: jak powiedzieć „być” po francusku
Jako czasownik główny "être" wyraża:
- Miejsce: Je suis à la maison. → Jestem w domu.
- Cechę lub opis: Le placard de la cuisine est vieux. → Szafka kuchenna jest stara.
- Posiadanie (être à): Ce collier est à Julie. → Ten naszyjnik należy do Julie.
- Zawód lub narodowość: Vous êtes américain ? → Jesteś Amerykaninem? Zwróć uwagę, że w języku francuskim nie używa się tu przedimka: Elle est médecin. → Ona jest lekarką.
- Czas: Il est neuf heures. → Jest dziewiąta.
Uwaga: "je suis" to też czas teraźniejszy czasownika "suivre" (śledzić), więc odróżnić je można tylko z kontekstu: Je suis italien, mais je suis le football anglais. → Jestem Włochem, ale śledzę angielską piłkę nożną.
Odmiana czasownika „être” w czasach prostych
| Osoba | Czas teraźniejszy | Czas przeszły niedokonany | Czas przeszły prosty | Czas przyszły |
| ja | jestem | byłem | byłem | będę |
| ty | jesteś | byłeś | byłeś | będziesz |
| on/ona | jest | był | był | będzie |
| my | jesteśmy | byliśmy | byliśmy | będziemy |
| wy | jesteście | byliście | byliście | będziecie |
| oni/one | są | byli | byli | będą |
Passé simple to czas literacki: spotkasz go w powieściach i książkach historycznych, ale w codziennej mowie francuskojęzyczni używają zamiast niego passé composé (j'ai été).
Przykłady:
- Nous sommes amis depuis l'école primaire (jesteśmy przyjaciółmi od czasów szkoły podstawowej)
- C'était il y a longtemps (to było dawno temu)
- Demain, nous serons à Nice (jutro będziemy w Nicei)
Naucz się francuskiego w Nicei
Avoir: jak powiedzieć „mieć” po francusku
Jako czasownik główny "avoir" wyraża:
- Posiadanie: J'ai un rendez-vous chez le dentiste. → Mam wizytę u dentysty.
- Cechy fizyczne: Elle a de longs cheveux auburn. → Ma długie kasztanowe włosy.
- Wiek: J'ai vingt ans. → Mam dwadzieścia lat. W języku francuskim do określenia wieku zawsze używa się "avoir", nigdy "être".
Odmiana czasownika „avoir” w czasach prostych
| Osoba | Czas teraźniejszy | Czas przeszły niedokonany | Czas przeszły prosty | Czas przyszły |
| j' | ai | avais | eus | aurai |
| tu | as | avais | eus | auras |
| il/elle | a | avait | eut | aura |
| nous | avons | avions | eûmes | aurons |
| vous | avez | aviez | eûtes | aurez |
| ils/elles | ont | avaient | eurent | auront |
Przykłady:
- J'ai un nouveau pull (Mam nowy sweter)
- Nous avions un chien quand nous étions petits (Mieliśmy psa, kiedy byliśmy mali)
- Maria i Carlo mają trzyletniego syna (Maria i Carlo mają trzyletniego syna)
Typowe wyrażenia z „avoir”
Podczas gdy w języku angielskim do opisania wielu stanów fizycznych i psychicznych używa się czasownika "to be", we francuskim stosuje się "avoir" + rzeczownik:
- avoir faim / soif → być głodnym / spragnionym
- avoir froid / chaud → marznąć / być muecznie
- avoir peur (de) → bać się (czegoś): Enfant, tu avais peur du noir. → Jako dziecko bałeś się ciemności.
- avoir raison / tort → mieć rację / nie mieć racji
- avoir besoin de → potrzebować
- avoir envie de → mieć ochotę na
„Être” czy „avoir”? Wybór czasownika pomocniczego w passé composé
Oba te czasowniki pełnią też rolę czasowników pomocniczych: w połączeniu z imiesłowem przeszłym tworzą czasy złożone, takie jak passé composé.
"Avoir" jest czasownikiem pomocniczym dla większości francuskich czasowników:
J'ai écouté ta chanson. → Słuchałem twojej piosenki.
"Être" używa się ze wszystkimi czasownikami zwrotnymi oraz z około 16 czasownikami ruchu lub zmiany stanu, które łatwo zapamiętać dzięki skrócie DR MRS VANDERTRAMP: Devenir, Revenir, Monter, Rester, Sortir, Venir, Aller, Naître, Descendre, Entrer, Rentrer, Tomber, Retourner, Arriver, Mourir, Partir.
W przypadku "être" imiesłów przeszły zgadza się z podmiotem:
Elle est allée à Nice. → Pojechała do Nicei.
Podsumowanie
"Être" i "avoir" to podstawa języka francuskiego: "être" (być) opisuje położenie, cechy, narodowość i czas, podczas gdy "avoir" (mieć) wyraża posiadanie, cechy fizyczne, wiek oraz wiele codziennych stanów, takich jak głód, zimno czy strach.
Jako czasowniki pomocnicze pozwalają też na tworzenie czasu passé composé: "avoir" pasuje do większości czasowników, a "être" łączy się z czasownikami zwrotnymi oraz 16 czasownikami z serii DR MRS VANDERTRAMP. Najpierw naucz się prostych czasów, potem poćwicz krótkie zdania w czasie przeszłym, a zobaczysz, jak szybko oba czasowniki staną się dla ciebie czymś naturalnym.
Aby zamienić tabele gramatyczne w pewną siebie znajomość francuskiego na co dzień, nic nie przebije prawdziwych rozmów z rodzimymi użytkownikami języka - a właśnie to oferuje kurs francuskiego we Francji z SPRACHCAFFE.
Najczęściej zadawane pytania
"Être" oznacza "być", a "avoir" - "mieć". Jako czasowniki główne: "être" opisuje położenie, cechy, narodowość i czas, a "avoir" wyraża posiadanie, cechy fizyczne i wiek. Oba mogą też pełnić rolę czasowników pomocniczych przy tworzeniu francuskich czasów złożonych, takich jak passé composé.
Większość francuskich czasowników tworzy passé composé za pomocą avoir, w tym wszystkie czasowniki z dopełnieniem bezpośrednim. Czasownik être używa się ze wszystkimi czasownikami zwrotnymi oraz z niewielką grupą około 16 czasowników oznaczających ruch lub zmianę stanu, takich jak aller, venir, partir i naître.
W języku francuskim używa się czasownika "avoir" w połączeniu z rzeczownikiem, żeby opisać wiele stanów fizycznych i psychicznych, które w angielskim określa się za pomocą czasownika "to be". Tak więc "Jestem głodny" to "j'ai faim", "Jest mi zimno" to "j'ai froid", a "Mam dwadzieścia lat" to "j'ai vingt ans".
SPRACHCAFFE organizuje kursy francuskiego w Nicei na Lazurowym Wybrzeżu dla młodych uczniów w wieku od 13 do 21 lat oraz dla dorosłych. Codzienne używanie czasowników "être" i "avoir" - zarówno na zajęciach, jak i w rozmowach z ludźmi, których spotykasz - to jeden z najszybszych sposobów, by opanować je na poziomie automatycznym.
Powiązane aktualności
Bądź na bieżąco z nowościami o podróżach, językach i kulturze