Zaimki w języku angielskim

Zaimek (pronoun) to część mowy zastępująca rzeczownik (noun) lub frazę rzeczownikową. Zaimki zapobiegają powtórzeniom i zwiększają płynność wypowiedzi.

Antecedent (poprzednik): rzeczownik, do którego odnosi się zaimek.

  • The teacher (antecedent) forgot her (zaimek) keys.

Rodzaje zaimków w języku angielskim

Typ zaimka Opis / Rola Przykłady Przykładowe zdanie
Personal (Osobowe) Zastępują osoby lub rzeczy w formie podmiotu/dopełnienia. I, you, he, she, it, we, they, me, him, her, us, them Emma is waiting outside, and she is getting impatient.
Relative (Względne) Wprowadzają zdania względne, dodając szczegóły. who, whom, whose, which, that The book that I borrowed was interesting.
Demonstrative (Wskazujące) Wskazują na bliskość/odległość obiektów. this, that, these, those This is my favourite book.
Reflexive (Zwrotne) Używane, gdy podmiot i dopełnienie to ta sama osoba. myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, themselves She taught herself how to play piano.
Interrogative (Pytające) Służą do zadawania pytań. who, whom, whose, which, what What do you want to eat tonight?
Indefinite (Nieokreślone) Odnoszą się do osób/rzeczy w sposób ogólny. someone, anyone, everyone, nothing, few, many Someone left their umbrella in the classroom.
Reciprocal (Wzajemne) Wyrażają wzajemną relację lub akcję. each other, one another The two friends hugged each other.
Distributive (Rozdzielcze) Odnoszą się do elementów grupy indywidualnie. each, either, neither Each of the students received a certificate.
Intensive / Emphatic (Empatyczne) Podkreślają, że podmiot wykonał coś osobiście. myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, themselves The CEO himself approved the final decision.

Zaimki osobowe i zaimki dzierżawcze

Podmiot (she) stoi przed czasownikiem, dopełnienie (her) po czasowniku lub przyimku. Przymiotnik dzierżawczy poprzedza rzeczownik, zaimek dzierżawczy stoi samodzielnie.

Podmiot

Dopełnienie

Ime
youyou
hehim
sheher
itit
weus
theythem

Who i whom: zaimki względne i pytające

Who (Podmiot): Wykonuje czynność (odpowiednik he/she/they).

  • Who is coming to the meeting? > She is coming.

Whom (Dopełnienie): Odbiera czynność lub występuje po przyimku (odpowiednik him/her/them).

  • You invited whom to the party? > I invited her.

 

Kiedy używać zaimków

1. Gdy rzeczownik został już wymieniony: Unikanie powtórzeń Maria was tired, so she went to bed.

2. Gdy kontekst jest jasny: Odwołanie do oczywistej osoby/rzeczy The teacher started her lesson.

3. Mówienie o sobie: Użycie pierwszej osoby I, me

4. Poprawa płynności tekstu: Łączenie zdań w spójną całość.

Dowiedz się więcej

Po omówieniu różnych rodzajów zaimków przyjrzyjmy się, kiedy stosujemy je w zdaniu.

Zastępowanie wcześniej wspomnianych rzeczowników

Używamy zaimków, gdy rzeczownik został już wcześniej wymieniony i nie chcemy powtarzać tego samego słowa wielokrotnie.

  • Maria was tired, so she went to bed early.

Gdy wiadomo, do kogo lub czego się odnosimy

Używamy zaimków, gdy z kontekstu jasno wynika, o kim lub o czym mowa, nawet jeśli rzeczownik nie jest powtórzony.

  • The teacher entered the room and started her lesson immediately.

Kiedy mówimy o sobie

Używamy zaimków takich jak "I" lub "me", kiedy mówimy o sobie w pierwszej osobie.

  • I went to the store to buy groceries for dinner.

Zastępowanie wspomnianych wcześniej rzeczowników

Używamy zaimków, żeby zastąpić rzeczowniki, które pojawiły się już w zdaniu lub wcześniej w rozmowie, dzięki czemu tekst brzmi płynniej i nie jest tak powtarzalny.

  • The students finished their work, and they left the classroom quietly.
  1. Simple Future - She will start a new job next week.
  2. Future Progressive (Continuous) - She will be starting her new job at 9 a.m. tomorrow.
  3. Future Perfect - She will have started her new job by next Monday.
  4. Future Perfect Progressive (Continuous) - By next month, she will have been working at her new job for four weeks.