Czasy w hiszpańskim: definicja i przykłady

Czasy w języku hiszpańskim to formy czasownika, które umieszczają czynność w czasie i pokazują, jak mówiący ją postrzega: jako zakończoną, trwającą, powtarzającą się, hipotetyczną lub przyszłą. Dla osób mówiących po polsku to duża zmiana, bo polszczyzna ma trzy podstawowe czasy, a różnice w przeszłości oddaje głównie aspektem (robić, zrobić).

Liczba form może onieśmielać, ale każdy czas ma jedną wyraźną funkcję, więc gdy ją znasz, wybór staje się prosty.

Ta strona daje przegląd całego systemu. Odmiana czasowników hiszpańskich opiera się na trzech grupach według końcówki bezokolicznika: -ar (hablar), -er (comer) i -ir (vivir). Większość czasowników odmienia się w obrębie grupy regularnie, a czasy złożone zawsze tworzy się z czasownika posiłkowego haber i imiesłowu.

Hiszpański: czasy trybu oznajmującego w skrócie

Tryb oznajmujący (indicativo) opisuje fakty i zdarzenia, które mówiący uznaje za rzeczywiste. Według gramatyki Real Academia Española obejmuje on dziesięć czasów, pięć prostych i pięć złożonych. Dziewięć zawiera tabela, a dziesiąty, pretérito anterior (hube hablado), występuje niemal wyłącznie w języku literackim. Estar + gerundio to peryfraza, a nie osobny czas, ale ze względu na częstość użycia trafiła do zestawienia.

CzasGłówna funkcjaPrzykład (hablar)
PresenteNawyki, fakty, bieżące sytuacjehablo
Pretérito perfectoprzeszłość związana z teraźniejszościąhe hablado
Pretérito indefinidozakończona czynność w przeszłościhablé
Pretérito imperfectonawyki i opisy w przeszłościhablaba
Pretérito pluscuamperfectoczynność wcześniejsza od innej przeszłejhabía hablado
Futuro simpleprzewidywania i przyszłe czynnościhablaré
Futuro compuestoczynność zakończona przed punktem w przyszłościhabré hablado
Condicional simplesytuacje hipotetyczne, uprzejme prośbyhablaría
Condicional compuestohipotezy dotyczące przeszłościhabría hablado

Wszystkie czasy w hiszpańskim w szczegółach

Czasy teraźniejsze: presente i forma ciągła estar + gerundio, podstawa codziennej komunikacji.
Czasy przeszłe: kluczowa różnica między pretérito indefinido a pretérito imperfecto oraz pretérito perfecto i pluscuamperfecto.
Czasy przyszłe: konstrukcja ir a + bezokolicznik, futuro simple i futuro compuesto.
Condicional: jak po hiszpańsku wyrazić polskie "by", uprzejme prośby i sytuacje hipotetyczne.

Najszybciej utrwalisz czasy hiszpańskie, gdy słyszysz je i używasz ich na co dzień. SPRACHCAFFE organizuje kursy hiszpańskiego w Hiszpanii i na Kubie.