Rodzaj rzeczowników i rodzajniki w hiszpańskim
Każdy hiszpański rzeczownik jest rodzaju męskiego albo żeńskiego. Polski też zna rodzaje, ale hiszpański nie ma rodzaju nijakiego, a rodzaj słowa często różni się od polskiego odpowiednika.
Przykłady:
el libro (książka, rodzaj męski)
la casa (dom, rodzaj żeński)
Rodzaj gramatyczny nie musi odpowiadać płci ani logice. Stół to la mesa (rodzaj żeński), a książka to el libro (rodzaj męski), czyli odwrotnie niż po polsku.
Jak rozpoznać rodzaj rzeczownika
Większość rzeczowników zakończonych na -o jest rodzaju męskiego, a na -a rodzaju żeńskiego:
el perro (pies)
la escuela (szkoła)
Żeńskie są też zwykle rzeczowniki na -ción, -sión, -dad i -tud, np. la ciudad (miasto).
Wyjątków nie brakuje: el día (dzień) i el problema (problem) są męskie, a la mano (ręka) żeńska. Najlepiej więc uczyć się każdego rzeczownika razem z rodzajnikiem.
Rodzajniki określone i nieokreślone w hiszpańskim
Rodzajniki w hiszpańskim zgadzają się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie. Liczbę mnogą tworzy się zwykle przez dodanie -s lub -es: los libros, las flores.
| Forma | Rodzajnik określony | Rodzajnik nieokreślony |
|---|---|---|
| Rodzaj męski, liczba pojedyncza | el | un |
| Rodzaj żeński, liczba pojedyncza | la | una |
| Rodzaj męski, liczba mnoga | los | unos |
| Rodzaj żeński, liczba mnoga | las | unas |
Uwaga: rzeczowniki żeńskie zaczynające się od akcentowanego a- lub ha- dostają w liczbie pojedynczej rodzajnik el, np. el agua (woda), ale las aguas.
Ciekawostka: niektóre rzeczowniki zmieniają znaczenie zależnie od rodzaju, np. el cura (ksiądz) i la cura (leczenie).
