Por i para: hiszpańskie przyimki

Por i para (po hiszpańsku por y para) po angielsku często tłumaczy się jednym słowem "for", a po polsku raz jako "dla", raz jako "za", "przez" albo "żeby". Dlatego to jedna z najczęstszych pułapek, jakie kryją przyimki hiszpańskie.

Różnica dotyczy kierunku: para patrzy w przód, na cel, miejsce docelowe lub odbiorcę, a por patrzy wstecz, na przyczynę, drogę lub środek. Gdy myślisz "po co, dokąd, dla kogo", wybierz para. Gdy myślisz "dlaczego, którędy, czym", wybierz por.

Kiedy używać para

cel lub zamiar: Estudio para aprobar. → Uczę się, żeby zdać.
miejsce docelowe: Salgo para Madrid. → Wyjeżdżam do Madrytu.
odbiorca: Este regalo es para ti. → Ten prezent jest dla ciebie.
termin: Lo necesito para el lunes. → Potrzebuję tego na poniedziałek.
opinia: Para mí, es fácil. → Moim zdaniem to łatwe.

Kiedy używać por

przyczyna lub powód: Gracias por la ayuda. → Dziękuję za pomoc.
ruch przez miejsce lub po nim: Viajo por España. → Podróżuję po Hiszpanii.
czas trwania: Me quedo en Madrid por una semana. → Zostaję w Madrycie na tydzień.
wymiana lub cena: Lo compro por diez euros. → Kupuję to za dziesięć euro.
środek: Hablamos por teléfono. → Rozmawiamy przez telefon.
sprawca w stronie biernej: Don Quijote fue escrito por Cervantes. → "Don Kichot" został napisany przez Cervantesa.

W Hiszpanii czas trwania częściej wyraża się bez przyimka lub z durante (Estudié dos horas), a por jest w tej funkcji typowe głównie dla Ameryki Łacińskiej.