Zaimki osobowe po hiszpańsku
Zaimki osobowe wskazują, kto wykonuje czynność. Hiszpański ma osobny zaimek dla każdej osoby gramatycznej, a na nich opiera się odmiana czasownika, dlatego osoby po hiszpańsku warto znać od początku nauki.
| Osoba | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| 1. osoba | yo (ja) | nosotros, nosotras (my) |
| 2. osoba, forma nieformalna | tú (ty) | vosotros, vosotras (wy, w Hiszpanii) |
| 2. osoba, forma grzecznościowa | usted (Pan, Pani) | ustedes (Państwo) |
| 3. osoba | él, ella (on, ona) | ellos, ellas (oni, one) |
Formy żeńskie (nosotras, vosotras, ellas) dotyczą wyłącznie grup kobiet, a grupy mieszane mają formy męskie.
Tú czy usted: forma grzecznościowa w hiszpańskim
Tú to forma nieformalna wobec przyjaciół, rodziny i rówieśników. Usted, odpowiednik polskiego "Pan" lub "Pani", stosujesz wobec osób nieznajomych, starszych i w sytuacjach oficjalnych. Czasownik stoi wtedy w 3. osobie, jak w polskim: Ustedes hablan muy bien español (Państwo mówią bardzo dobrze po hiszpańsku).
Vosotros czy ustedes
Hiszpania używa vosotros jako nieformalnego "wy". W całej Ameryce Łacińskiej i na Wyspach Kanaryjskich ustedes oznacza każde "wy", formalne i nieformalne. W Argentynie i Urugwaju zamiast tú słychać vos.
Kiedy pominąć zaimek osobowy
Końcówka czasownika już pokazuje osobę, więc zaimek zwykle się pomija, dokładnie jak w polskim "mówię" zamiast "ja mówię". Hablo español znaczy "Mówię po hiszpańsku". Yo dodajesz tylko dla podkreślenia lub kontrastu: Yo hablo español, pero él no (Ja mówię po hiszpańsku, ale on nie).
