Zaimki wskazujące w hiszpańskim: este, ese, aquel

Zaimki wskazujące w języku hiszpańskim pokazują, jak daleko od mówiącego znajduje się osoba lub rzecz. Hiszpański ma trzy stopnie odległości (este, ese, aquel), a polski zwykle tylko dwa: "ten" i "tamten". Zaimek (este, esta, estos, estas) zgadza się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie i zazwyczaj stoi przed nim, ale może też go zastąpić:

Prefiero esta. → Wolę tę.

Zagadnienie Formy (męski lp., żeński lp., męski lm., żeński lm.) Przykład Tłumaczenie Wyjaśnienie
Blisko mnie este, esta, estos, estas Este libro. Ta książka (tutaj). Przysłówek: aquí. Znaczenie: ten, ta / ci, te.
Blisko ciebie ese, esa, esos, esas Esa mesa. Ten stół (przy tobie). Przysłówek: ahí. Znaczenie: ten, ta / ci, te (przy tobie).
Daleko od nas obu aquel, aquella, aquellos, aquellas Aquellas montañas. Tamte góry (w oddali). Przysłówek: allí. Najbliższy polski odpowiednik: tamten.
Odległość w czasie aquel, aquella, aquellos, aquellas En aquella época. W tamtych czasach. Aquel wskazuje także odległą przeszłość.
Forma męska lp. este, ese Este libro. Ta książka. Kończy się na -e, nie na -o; esto libro jest błędne.
Szyk potoczny ese, esa, esos, esas El chico ese. Ten chłopak. Zaimek stoi po rzeczowniku, zwykle z odcieniem lekceważenia.
Zaimek samodzielny este, ese, aquel i ich formy Prefiero esta. Wolę tę. Akcent (ésta) nie jest wymagany; Real Academia Española dopuszcza go tylko przy ryzyku dwuznaczności.
Nijaki: blisko mnie esto ¿Qué es esto? Co to jest? Odnosi się do nieznanego przedmiotu; nie odmienia się.
Nijaki: blisko ciebie eso Eso no es verdad. To nieprawda. Odnosi się do idei lub całej wypowiedzi.
Nijaki: daleko aquello Aquello fue increíble. Tamto było niesamowite. Używany, gdy brak rzeczownika do uzgodnienia; nigdy nie stoi przed rzeczownikiem.